ข่าว DMC NEWS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 366 / 7

ข้อความในรูปภาพคือ: ปรโวค — พระปัจเจกะปฏิ+สกฏาแปล ภาค ๑ หน้า ๓๑ ๑. เรื่องอุบาล๓[ ๒๕๔๕ ] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภอุบาล๓ ค น ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "โย ปาณมิาเปติ"

เนื้อหาเน้นที่การถวายบังคมของอุบาล ๓ แก่พระศาสดา และพระศาสดาทรงสอนเกี่ยวกับศีลที่ช่วยรักษาชีวิตสัตว์ คำสอนที่ได้รับคือการไม่ทำร้ายชีวิตและการถือเอาทรัพย์สินของผู้อื่น ซึ่งเป็นหลักธรรมที่ควรนำไปปฏิบัติ

ประโยค - พระธีมปฏิทัศนากลับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 35 [พวกภูติญี่ปุ่นสอบสวนฐานะของติสสะ] กิพระติสสะนั่น เป็นบุรุษของผู้กายประดูคนหนึ่ง เที่ยวไปกับพวกช่างไม้ ผู้ออกไปยังชนบท ถึงพระนครสวรรคดี บงค์แล้ว ครั้

เนื้อเรื่องไปสู่การสำรวจความสัมพันธ์ของพระติสสะกับญาติและโอกาสต่างๆ ที่เขาเผชิญหน้ากับผู้คนในบ้าน โดยเฉพาะการสืบสวนจากภิกษุหนุ่มที่ถูกส่งไปยังบ้านของติสสะ และคำถามที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับสถานะทางสังคมขอ

ประโยค - พระอาทิตย์อัสดงกลายเป็นภาค ๑ หน้าที่ 49 ทำความสงเคราะห์แก่เราหรือบอแกล ? เห็นความทึบหล่านั้นเป็น ผู้มีศรัทธา ทั้งสามารถเพื่อจะทำความสงเคราะห์ จึงถืออาบัติวิจาร ไปแสดงคนยืนอยู่ที่ประตู (เรือน)

บทนี้กล่าวถึงการที่เศรษฐีคนหนึ่งประสบปัญหาและรู้สึกผิดจากการไม่ให้ทาน เมื่อได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าเข้า เขาจึงตัดสินใจถวายอาหารทั้งหมดที่ตนมี พร้อมตั้งจิตอธิษฐานเพื่อไม่ให้มีอุปสรรคในชีวิตอีก โดยแสดงใ

ประโยค - พระธีร์มาปฏิรูปถามแปลภาค ๑ - หน้า 53 ในวันนี้นั่นแล จะเป็นต้น ก็กลับเต็มแล้วโดยท่านองที่เต็ม ในก่อนนั่นแล. นางให้กระทำการ โหมนานในเมืองว่า "มาคริด ขึ้นแล้วในเรือนของเศรษฐี, ผู้ความต้องการด้วย

ในเนื้อหานี้ พูดถึงการปฏิรูปของพระธีร์ที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐีซึ่งเป็นตัวแทนของกิจกรรมในเมืองที่มีความหมายทางศาสนา ทั้งการเกิดใหม่ในกรุงเทพฯ และการทอดบุญเผิญกับความสำเร็จในชีวิตเศรษฐกิจ ผู้คนมีความเกี่ย

ประโยค - พระธรรมปฏิญาณฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 74 ผู้ใดแทงตลอดลั่งต่อหลายแล้ว ตั้งอยู่ในความเป็นผู้ไม่เบียดเบียนมหาชน ผู้ว่าเป็นเณร ดังนี้แล้ว ได้รับพระคาถานี้ว่า - "บุคคล ไม่ชื่อว่าเป็นเณร เพราะมีผมหงอกบนศ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำสอนในพระธรรมปฏิญาณ กรณีเกี่ยวกับการเป็นเณร และนักปฏิบัติธรรม โดยเน้นถึงคุณสมบัติที่แท้จริงของผู้มีปัญญา บทความกล่าวถึงการทรงจำในธรรม และความสำคัญของพระธรรมที่จะทำให้บุคคลเ

ประโยค - พระบำทัชฏุกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 154 ๓. เรื่องภูษาชาวนครภัณฑ์* [๒๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อเสด็จอัศจรรย์นครภัณฑ์ ประทับอยู่ในชาติตะวัน ทรงปราปภ์ชาวนครภัณฑ์ ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "ยิ ฺิ

เนื้อหาในหน้าที่ 154 ของพระบำทัชฏุกแปล ภาค ๓ กล่าวถึงการที่พระศาสดาเสด็จอัศจรรย์ที่นครภัณฑ์และตรัสธรรมเทศนาเกี่ยวกับพฤติกรรมของชาวนครภัณฑ์ที่มุ่งมั่นในการประดับเขียนเท้า พร้อมการอธิบายถึงการปฏิบัติของ

ประโยค - พระธัมมปฏิจจสมุปบาท ภาค ๓ - หน้าที่ 160 เสื้อโคร่งเที่ยวไปแล้วนั้น, วิจิตฉานวรรณเช่นกับหนทางที่เสื้อโคร่งเที่ยวไปแล้วนั้น เป็นที่ ๕ แห่งหมวด ๕ แห่งวรรณนั้น เพราะจะนั่น หมวด ๕ แห่งนิรนุบายวิจ

บทนี้กล่าวถึงความหมายของพระธัมมปฏิจจสมุปบาทในหมวด ๕ ของวิจิตฉานวรรณ โดยอธิบายถึงความสำคัญของกิณุคนละและอรหัตตรมรรกาญ นอกจากนี้ ยังได้พูดถึงบทพระคาถาที่เกี่ยวข้องและบทที่เหลือ ซึ่งสะท้อนถึงแนวคิดที่มีค

ประโยค - พระธัมปทัฏฐูถแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 165 ธรรมเป็นนิยต์ ทั้งกลางวันทั้งกลางคืน, (ชน เหล่านั้น) เป็นสาวกของพระโคดม ตื่นอยู่ด้วยดี ในภาคทุกเมื่อ. สติของชนเหล่าใด ไปแล้วใน พระสงฆ์เป็นนิยต์ ทั้งกลา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของธรรมและการเป็นสาวกของพระโคดม โดยเน้นที่การตื่นอยู่ดีในธรรมตลอดทั้งวันทั้งคืนและการรักษาสติในพระสงฆ์ และกล่าวถึงความยินดีในอานสุข ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน สรุปได้ว่าผู้ที่ปฏิบัต

ประโยค - พระอุ้มปทุมถุงกาจแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 237 เที่ยวอาริไปนอารมณ์ต่าง ๆ ตลอดกาลนาน ชื่อว่าความสุขดี ย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้นั้นมองไปได้ เพราะฉะนั้น บุคคลจึงควรทำความเพียรในความดี เหมือนนายตากาดารย์ทำ

เนื้อหาพูดถึงการทำความดีที่เป็นสิ่งสำคัญในการบ่มเพาะจิตใจเหมือนกับการฝึกช้าง และการวันนี้ที่จิตได้กลับมาอาริด้วยโภคสมาลิการะ ตั้งอยู่ในทางที่ดีโดยไม่ให้วอกแวกไปตามอารมณ์ที่ไม่ดี ความสุขที่แท้จริงนั้นเ

ประโยค - พระอิฐมฑุ์ถูกฉีกผ่าแปลภาค ๓ - หน้า 244 มาตคะ ตัวมีความขวัญน้อยเกี่ยวไปอยู่ใน ปานั้น และไม่พึ่งทำบาปทั้งหลาย." [แก้รรจ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า นิปล คือผู้ประกอบด้วยปัญญา เครื่องรักษาตน.

บทความนี้พูดถึงการเสียสละและการอยู่กับธรรม โดยเชิญชวนให้มีปัญญาในการรักษาตนเองจากอันตรายต่าง ๆ และกล่าวถึงการเปรียบเทียบระหว่างพระราชาผู้มีอำนาจกับบุคคลที่มีคุณธรรม ความสำคัญของการมีสติในชีวิตประจำวัน

ประโบค - พระฉิมปทิฏฐิทาแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 30 ในกาสงพระคาถา พระนางดำรงอยู่ในสถาโมปติผล ลำดับนั้น พระศาสดา ตรัสกล่าวพระนางว่า "เขมา สัตว์" เหล่านี้ เรือยู่ด้วยวาะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

เนื้อหาในหน้า30 ของ 'ประโบค - พระฉิมปทิฏฐิทาแปล ภาค ๙' กล่าวถึงพระนางและพระศาสดาที่ตรัสเกี่ยวกับโยคะและความเข้าใจในพระธรรม โดยมีองค์ประกอบหลายอย่างที่สัมพันธ์กับพระคาถา ขอเชิญผู้อ่านไปศึกษาข้อมูลเพิ่ม

เสียใจที่นี้แหละ:" แม้เมื่อมารดา ปลอบว่า "พ่อ เจ้าอย่าทำอย่างนี้เลย พวกเราจัดนำงามภูมิภาคอื่น ซึ่งสมควรแก่ระฅูลและโภคของพวกเรา มายให้แก่เจ้า" ก็ยังตอบคำ่อย่างนั้นเหมือนกัน. [อุคคเสนได้นางนักฟ้อนสมประส

ในเนื้อเรื่องนี้ มีการเสนอภาพของการต่อสู้ทางอารมณ์ระหว่างตัวละครหลักและครอบครัว โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับการให้สินค้าหรือของขวัญในลักษณะที่สะท้อนถึงความกลางครึ่งแห่งการตั้งใจป้องกันแนวทางการใช้ชีวิตที่แต

ประโยค - พระธัมมปฏิรูปคำแตะภาค ๙ - หน้า 44 ในที่นี้ การฟ้องคดี การบีบคีด การประโคมคีด ที่บุคคลจัดตั้งขึ้น มีได้มั๊ย เม่นางงาม ผู้มี ตะโทนอีงผาย ทำไมล่ะ ? แมงซีซึ้งใน กาลเป็นที่ร้องไห้.." "สุขบจึงออก

ในที่นี้สื่อสารถึงการฟ้องคดีและการกระทำต่างๆ ของบุคคล โดยแสดงถึงโทษของคนอื่นๆ ที่สามารถเห็นได้ง่าย แต่โทษของตนมักเห็นได้ชัดเจนกว่า นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงเรื่องราวของผู้ที่เสื่อมจากคุณธรรมและการใช้ช

ประโคม - พระบรมปฏิภาณอภัส ภาค ๙ - หน้า ๔๖ บทว่า เอก โว ความว่า บุคคลนั้นแล ย่อมทำเครื่องผูกคือ ตานหา ชื่อว่า ให้มัน บทว่า วิฏฺฏกุโล เสม ความว่า บรรดาผู้ ๑๐ ในปฐมาน กล่าวคือ ธรรมเป็นที่ระงับจิตทั้งหลา

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการทำเครื่องผูกของจิต อธิบายถึงการทำงานของธรรมที่ช่วยในการระงับจิตใจ การมีจิตที่มั่นคงและความเป็นผู้นำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล อธิบายถึงความสำคัญของการเทศนาเพื่อป

ประโบค - พระจัมปทัธสุขาแปล ภาค ๙ - หน้าเลขที่ 50 ความเป็นผู้มีจิตพ้นแล้ว โดยพระบารมีว่า "สาริบุร เราเรียกผู้มีจิตพ้นแล้วแฉ ว่า "มหาบรุษ." ในภาพจางเทศนา ชนนี้อับบา บรรจุอธิผลทั้งหลาย มี โศลกปัดผลเป็นฉ

บทความนี้นำเสนอความหมายของการเป็นผู้มีจิตพ้นแล้วตามพระบารมี โดยมีการกล่าวถึงคำว่า 'มหาบรุษ' และการเทศนาของอับบา รวมถึงความเข้าใจในด้านต่าง ๆ ของมารที่เกี่ยวข้องกับพระสมณโคดม เนื้อหาให้ความเข้าใจในธรรม

ประโยค - พระธีรมปฏิวัติฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ ๕๑ ๔. เรื่องอุปกิจกวี [๒๔๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา ทรงปรากฏอัชฌาทว์อปปะ ในระหว่างทาง ครัส พระธรรมคนนี้ว่า สมุทภิญฺญู เป็นต้น. [อุปกิจกวีทูลถามพระศาส

ในบทนี้ พระศาสดาทรงปรากฏอัชฌาทว์อปปะและตรัสสอนอุปกิจกวีเกี่ยวกับธรรมและการบรรลุผู้รู้สิ่งทั้งปวง พระศาสดาได้ตอบคำถามอุปกิจกวีเกี่ยวกับอาจารย์และธรรมชาติของผู้บวช, เนื้อหานี้ให้ความเข้าใจในพุทธธรรมและค

ประโคม - พระปิ่นปักธงเขียนบทเปล่า ภาค ๙ - หน้า 71 ในระหว่างทาง ไม่ประพฤติในโอวาทของบันฑิต และอยู่ ถูก รายาสทั้งหมดหลายเดียกวิน ถึงความสิ้นไปแห่งชีวิต ส่วนพระราชา ผู้ทรงสำรวในอารมณ์เหล่านั้น ไม่อื้ออ

เนื้อหาพูดถึงการไม่ประพฤติในโอวาทและผลของการสำรวจทางอารมณ์ที่นำไปสู่การสิ้นไปแห่งชีวิต โดยเฉพาะการสำรวจทางตา, ทุ่ง, อากู๋, ลิ้น และใจ ซึ่งช่วยในการพ้นจากทุกข์ เมื่อพระราชาได้ทรงแสดงธรรม จึงทำให้เข้าใจ

ประโยค - พระธัมมปทัฏฏกวาแปล ภาค ๕ หน้า ๑๐๗ เรือนี้ เรื่อกิอวิดแล้ว จักถึงเร็ว เธอตัดราคา และโทสะได้แล้ว แต่ณั้นจักถึงพระนิพพาน ภิกขุ พิฆาตธรรม ๕ อย่าง พิฆาตธรรม ๕ อย่างและพิฆ ยังคุณธรรม ๕ ให้เจริญยิ่

บทสัมภาษณ์นี้อธิบายเกี่ยวกับวิธีการเข้าถึงพระนิพพานของภิกขุ ผ่านการปฏิบัติธรรมที่ถูกต้อง และการพัฒนาคุณธรรม ๕ ประการ รวมถึงการตัดราคาและโทสะ พร้อมยกตัวอย่างให้เห็นถึงความสำคัญของปัญญาในการสร้างธรรมที่

ประโยค - พระธีรมาทัศนูปถัมภ์ภาค ๔ - หน้าที่ 111 บทพระคาถา ว่า สุขญาณวาร์ ปฏิจจสุส คือ ผู้ไม้อะพระ กัมมุฐานนันอยู่ ด้วยการทำพระมุฏฐานในใจในโอกาสที่ส่ง บางแห่งนั้น และ. บทว่า สนฺตุจตุรส คือ ผู้มึตอันส

เนื้อหาในพระธีรมาทัศนูปถัมภ์ภาค ๔ นี้ กล่าวถึงการทำความเข้าใจในพระคาถา สุขญาณวาร์ และอธิบายถึงความยินดีในสมบัติ ๘ รวมถึงการทำกรรมในอารมณ์ต่าง ๆ รับรู้ถึงความเกิดและความเสื่อมไปของสิ่งต่าง ๆ ตามธรรม ซึ

ประโคด - พระธัมนัฏฐุตถูกอแปลภาค ๔ - หน้าที่ 113 ปฏิสันถารและธรรมปฏิสันถาร, อธิบายว่า พึงเป็นผู้ทำปฏิสันถาร. ว่า อาจารฺกุลโล ความว่า เมลิค ก็ชื่อว่า มรรยาท ถึงวัตถปฏิรูป ก็ชื่อว่า มารยาท, พึงเป็นผู้ฉล

บทความนี้นำเสนอการทำปฏิสันถารและธรรมปฏิสันถารโดยเน้นการมีมรรยาทและความละเอียดรอบคอบในธรรมะ นอกจากนี้ยังพูดถึงนักบวชที่มีปัญญาผลิตความสุขให้เกิดขึ้นจากการประพฤติปฏิบัติตนให้ดี ซึ่งพระศาสดาได้แสดงในเว็บ